Eftir miklar sveiflur undanfarið vona ég að þessu fari nú að ljúka. Það er best þegar manni líður einsog maður er vanur. Manni líður þá bara nokkuð vel.
Massaþreytt eftir tjúttið í gær (fös.kvöld), kveðjupartý hjá Sunnefu. Hún er að fara til Ástralíu í nám í vikunni, 12. feb ef ég man rétt. Það var vel tekið á því og heljarinnar fjör. Ég er sem sagt að fara í rúmið núna. Góða nótt.

Ooooohh.... var búin að hlakka þvílíkt til kvöldsins.... en ég bara virðist ekki geta staðið mig í stykkinu. Andskotans mistök út um allt á kostnað annarra... djöfuls helvítis andskotans fokkin fokk!!!

Hvað segiði.... Yatzy????   einhver?

Náði eldgömlum lægðarpunkti í dag. Ég hélt að það væri búið, partur af fortíðinni. Svo virðist ekki vera. Ég kvíði svo vinnunni á morgun, treysti mér varla í hana. Bara ef maður gæti tekið pillu sem lagaði allt.

Ef þetta er skref fram á við þá hlýt ég að vera mun verr stödd en ég hélt... spurning hvað maður gerir

Ég held að ég hafi stigið eitt smábarnaskref í áttina að því að taka til í lífi mínu. Maður byrjar ekki á toppnum - það er allt of langt fall. Best að byrja á botninum svo maður hrapi sem minnst